dinsdag 21 maart 2017

Vive la France met Wim en Keet

Ja. Het rojaltieblog dus.

(Een vroeg intermezzo: ik zal heel eerlijk zijn, minse. En u een inkijkje geven in mijn bizarre brein. Ik heb mijn hele leven al een beetje een moeizame verhouding met schrijverij. Het gaat me namelijk te makkelijk af. Dan tik ik wat en dan zeggen minse: 'Hahaha! Wat grappig! Daar moet je wat mee!' en dan denk ik: 'Kijk, de minse zien het ook. Nu word ik beroemd.' En dat is dan niet zo en vervolgens ben ik er wel weer klaar mee. Kijk, ik ben niet gek (nou ja, misschien een beetje), maar ik weet verdomd goed hoe de wereld werkt. Niemand wordt opeens beroemd wakker. Nee. Het gaat met ploeteren en jankbuien... in het zweet des aanschijns en meer calvinistische zooi waar ik gewoon ECHT niet goed in ben. En daarom krijg ik soms maandenlang geen letter op papier. 'Ik heb geen tijd!' gil ik dan, terwijl ik wild met mijn armpjes zwaai om mijn uitspraak kracht bij te zetten. Maar dat is natuurlijk gewoon bullshit. Het is niet alsof ik het buiten mijn werk echt druk heb, of zo. Ja, met bankhangen en twitteren. Daar. Ik heb het gezegd. Tot zover de gesel van mijn schrijvende bestaan...)

Ik laat het intermezzo nu even achter me, dan kunt u op mijn bizarre brein kauwen. Vandaag is het tijd om even iets te vertellen over Wim en Keet. Die gingen namelijk op bezoek in Frankrijk. Maar eerst moet u even weten dat de Britse 'pers' een crisis had bedacht. Ja nee, je zou het bijna missen met al die Trumpzever en verkiezingsbagger. Wim was namelijk zonder zijn vrouw gaan skiën met vrinden en toen was hij dronken geworden en had iets in het oor gefluisterd van een vrouwmens. GODALLEJEZUS, WIM LIJKT WEL EEN NORMAAL MENS. Toen ik het las, rolde ik zo hard met mijn ogen dat ik ze bijna aan de andere kant van het kanaal kon gaan zoeken.

Dus toen waren Wim en Keet even later in Parijs bij Hollande en toen had de Daily Fail (echt een kwaliteitskrant) al een stuk in elkaar geflanst waarin een psycholoog (van de kouwe grond, vermoed ik) keek naar de lichaamstaal van het koppel. Ik denk dat Keet Wim niet meer moet, hoor. Of toch wel? Jeuzus, wat verwarrend allemaal. Dit is te moeilijk voor mij, het is met gevoelens en shizzle. Daar snap ik niks van. Daarom zeg ik alleen maar: Keet had een groene jas aan. Kijk, dat soort duiding... daarvoor moet je bij mij zijn.


Daarna was er een ontvangst op de Britse ambassade. Keet droeg een nieuwe zwarte jurk. Of de crisis bezworen is, kan ik moeilijk beoordelen... want ik zie Wim nergens. Hij was er wel, hoor. Maar Wim is natuurlijk gewoon best saai om naar te kijken, dus daar mist u niet veel aan, die kan ik gewoon uit de fotoselectie laten. Oh. Zei ik dat hardop? Sorry hè, Wim-fans. Jullie zijn vast met veel en overal vliegen hartjes in het rond en zo.


's Avonds was er ook nog een galatoestand. Kate koos voor de gelegenheid voor een grijs-zilveren jurk met glitters. Ik heb wel gelezen wie de designer was, maar ik weet het niet meer uit mijn hoofd en ik ben te lui om het op te zoeken. Zweet des aanschijns my ass.


De tweede dag van dit bezoek was gevuld met allerlei leuks dat ik zelf nog ken uit de tijd dat ik Parijs woonde. Een bezoek aan Musée d'Orsay, bijvoorbeeld. Inclusief de afgezaagde silhouet-foto voor de klok aldaar. En als we het dan toch over afgezaagd hebben: wat te denken van de Eiffeltoren? Dolletjes! (Ze deden nog meer, hoor. Maar pffff, alsjeblieft zeg... we zijn hier toch gewoon voor de foto's, nietwaar?) Keet droeg voor de gelegenheid een pakje van Chanel. Een pakje dat ik ook zou moeten hebben, het zou mij beeldig staan en iedereen zou beginnen te kirren als ik om het even welke ruimte dan ook zou betreden. Ik voel dat aan, dat soort dingen. Momentje hoor, ik ben even een bank overvallen.



zondag 12 februari 2017

Een Duitse week met de Wax en de Max

Nou, ik ga maar gewoon weer eens beginnen met het rojaltieblog, eej. Ik heb wat opstartproblemen, maar misschien dat ik er wel zo weer inrol. Of niet. En schrijf ik een keer in de drie maanden een fijn stukje, waar u dan reikhalzend naar uitkijkt. Want dat kan dan bijna niet anders, dat weten we allemaal.

Willem-Alexander en Máxima hielden vorige week een Duitse week en dat is wel een goed onderwerp om weer een beetje op stoom te komen. Eerst ontvingen ze maandagavond Joachim Gauck, de aftredend president van Duitsland op Noordeinde. Kijk, hier ziet u het vrolijke gezelschap. Max draagt hier trouwens een ketting die we zowat een halve eeuw niet gezien hebben. Rojaltieblingwatsjing op z'n best, dit. Verder: goede jurk, fijne kleur. En ook niet onbelangrijk: puik haar ook. Hoera.


Vervolgens ging het paar op dinsdag zelf naar Duitsland. Voor een handelsmissie naar Thüringen, Saksen en Saksen-Anhalt. Ik ben jaloers, daar wil ik ook wel heen... want zoals u wellicht wel weet heb ik een oneindige liefde voor onze Oosterburen. Joe. Eerst bezocht het paar de Wartburg. 'Hee, de Wartburg!' brulde ik, want ik ken mijn klassiekers en dus begon ik spontaan een potje Wagner te zingen, want dat studeerde ik ooit in met een koor. Bij de uitvoering ging het trouwens compleet mis, maar dat terzijde.
'Wat waren jullie in godsnaam aan het doen?' zei de papa na afloop van het concert.
'Wagner aan het vermoorden,' zei ik, 'Maar laten we eerlijk zijn, zo mooi is dat sowieso niet, pap.'
Tot zover deze dig aan het adres van Wagner, nu even terug naar zaken die er echt toe doen: goeie outfit, Max. Helemaal geen lellike kleuren, ahem. En oh, trouwens: een turkoois geval valt je oor aan. Ik dacht dat je dat wel zou willen weten.


's Avonds woonde het paar een diner bij in de Wartburg met als thema de Reformatie. De Max kijkt precies zoals ik ook zou kijken in zo'n situatie. Ik presenteer u: de sceptische katholiek. Maar wel eentje met goed haar en een mooie broche, twee dingen die ik doorgaans ontbeer.


Toen was het woensdag en brachten de koning en koningin een bezoek aan het voormalige concentratiekamp Buchenwald. Willem-Alexander en Máxima legden een roos bij een gedenkplaat. Vervolgens ging de reis verder naar de steden Erfurt en Weimar, waar ze diverse bezienswaardigheden en bedrijven bezochten. Máxima was in stemmig grijs.



's Avonds vond er weer een diner plaats, een handelsdiner deze keer. Máxima koos voor een mooi jurkje dat ze al eens eerder droeg. Echt waar, u kunt dat gerust van mij aannemen. Ik weet dat soort dingen. Het was namelijk tijdens het concert ter ere van het Nederlands voorzitterschap van de EU vorig jaar. Koningin Mathilde was daar toen ook bij. Soms denk ik wel eens aan alle kennis die er in mijn hoofd zou kunnen zitten op de plek van dit soort onzinnige info. Hele opera's, jong. Oh nee, wacht. Slecht voorbeeld.


Tijdens dag drie van het bezoek brachten Willem-Alexander en Máxima een bezoek aan Wittenberg. Eerder dit jaar waren koningin Margrethe van Denemarken en de Zweedse koning en koningin daar ook al. Die Duitsers zijn ook niet heel origineel in wat ze de rojalties voorschotelen, eej.


Vervolgens ging de trip verder naar Leipzig. Ik ben altijd fan van deze outfit voor de Max, ondanks de rare (en volgens mij zeer onhandige) mouwen aan dit jurkje. Wat zegt u? Of ik niet meer duiding kan geven over wat die twee allemaal aan het doen zijn? Nope, sorry minse. Ik ben al drie kwartier aan het tikken en het is nog niet af, dit blogje. U doet maar een google.



's Avonds was er weer een hapje te vreten en een drankje te drinken, uiteraard. Ik zou ook een hele goeie rojaltie zijn, hoor. Vreten en drinken kan ik namelijk echt als de beste, daar zouden ze eens een Olympisch onderdeel van moeten maken. Max droeg een grijs broekpak en een ketting uit de collectie van de Oranjes. Die ketting vind ik bijzonder tof, die wil ik ook wel. Joe.


Het koninklijk paar sloot het bezoek aan Duitsland af met een bezoek aan Dessau. Dat hoedje van de Max is trouwens open aan de bovenkant. Dikke tip van mij: koop nooit een hoedje dat open is aan de bovenkant. Dat ziet er stom uit. Nou, dat was het wel wat betreft de WaxMax in Duitsland. Diepzinnige duiding ten top. Ik ben nu even naar de badkamer, mijn hoofd schuin houden boven de wasbak, zodat alle gestorven hersencellen door mijn oor naar buiten kunnen. Tschüßi wah.

zaterdag 28 januari 2017

Hoed van de maand: december 2016

Hoooooooi minse! Het is even geleden, maar ik ben er weer. Ik heb namelijk nieuw werk, moet u weten. Dat is altijd een beetje druk, nieuw werk. En de rojalties waren ook druk en ja nee, ik vond het wel even paletti. Maar langzaamaan kan ik het rojaltieblog wel weer aanslingeren, toch? Wat is er dan beter dan een verse poll over de hoed van de maand? Want u heeft december 2016 nog van me te goed. Dus ga er maar even goed voor zitten, ik ga u even een zestal hoeden voorschotelen. Het was een beetje een magere maand, qua hoeden. Met een prominente rol voor het Britse koningshuis. Dan weet u dat alvast. Hier komen de opties.

Koningin Máxima
Begin december was Máxima in Den Bosch, daar droeg ze deze rode flaphoed. Goede outfit en hoed, Max. Die mag wel blijven en hoeft wat mij betreft niet in het vreugdevuur.

Koningin Elizabeth
Koningin Elizabeth houdt erg van vrolijke kleuren. Vandaar dit gele exemplaar met zwierige veer, dat zij ook droeg aan het begin van de maand.

Sophie, gravin van Wessex
Sophie woonde de traditionele kerstviering op het landgoed Sandringham bij met een interessante creatie tegen haar hoofd geplakt. Ja, ik zou ook eens zwaaien, ja.

Camilla, hertogin van Cornwall
Camilla droeg naar diezelfde kerstviering een zwarte UFO. Let even goed op, hè. Dadelijk gaat er een deurtje open en komt er een groen mannetje naar buiten. Maar toch vind ik dat ie wel wat heeft, deze hoed.

Prinses Eugenie van York
De jongste dochter van prins Andrew woonde ook de kerstviering bij en droeg daarbij dit schattige rode hoedje.

Kroonprinses Mette-Marit van Noorwegen
Mette-Marit droeg dit haarversiersel (Mette-Marit is niet zo van de hoeden, moet u weten) tijdens de uitreiking van de Nobelprijs voor de Vrede in Oslo op 10 december.

Okee! U kunt nu stemmen. Wellicht weet u nog hoe dat werkt, de poll staat in de rechterkolom, dat is dus daar.     -------->
Kijkt u op uw fancy mobieltje en ziet u de poll niet? Scroll dan even naar beneden en zet de internet-weergave van de site aan. Dan vindt u de poll ook rechts. Dat is nog steeds daar.     -------->
En oh, als u stemt dan duurt het altijd een minuutje voordat u stem verwerkt is, dus niet zeuren tegen mij op twitter, ja.
Ik ben streng, hoor. In 2017.
De minse moeten namelijk eens goed leren lezen.
Vinnik. Want niet goed lezen blijkt gevaarlijk.






dinsdag 20 december 2016

Victoria en Daniel in Italië en een paar kerstgroeten

De meeste rojalties hebben er inmiddels de brui aan hebben gegeven, werksgewijs. Maar kroonprinses Victoria van Zweden en haar man Daniel nog niet. Zij brachten de afgelopen week een driedaags bezoek aan Italië, hihaho. En daar ga ik even wat over tijpen, want dat is natuurlijk hartstikke leuk. Of zo.

De eerste dag was het stel in Rome. Daar bezochten ze het parlement, want dat doe je als rojaltie in het buitenland. Het parlement bezoeken, hartstikke cool. Zoals altijd ben ik weer in dubio over de kledingkeuze van Victoria. Ze is fantastisch goed in avondjurken (zie de Nobelprijzen), maar haar dagelijkse kleding is het altijd net niet. Ik vind dit jurkje op zich wel mooi, maar ik vind het niet helemaal haar kleur, bietje saai.


Ook waren ze nog op bezoek bij de nonnen met het rare hoofddeksel. De Birgittinessen, zo heb ik nu geleerd, een van oorsprong Zweedse kloosterorde. U kunt erom lachen, maar ik leer echt de meest bizarre dingen door dat rojaltiewatsjen. En u ook. Leuk voor een pubquiz. Oh nee, dat soort zever vragen ze nooit. Best jammer, ik zou verdomd goed scoren op kloosterorden.


Tegen de avond bezochten ze ook nog AS Roma (leuk trainingsveldje, goed uitzicht), waar Victoria een shirt overhandigd kreeg en Daniel nog een balletje trapte.


's Avonds was er een receptie op de Zweedse ambassade in Rome. Prins Jaime (zoon van prinses Irene) en zijn vrouw Viktoria waren er ook. Die ziet u niet op onderstaande foto, maar ik zeg het. Dus het is waar.


De tweede dag van het bezoek begon met een bezoek aan het hoofdkwartier van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN, waar Victoria een speech gaf. Ze droeg daarbij een streepjesjurk die ze al eens eerder droeg, volgens mij tijdens de festiviteiten rondom haar vaders 70ste verjaardag.


In de loop van de dag werd de reis voortgezet naar Milaan, waar het koppel tegen de avond aankwam met hun zoontje Oscar, want die was mee. Ook bezochten ze nog een concept store van een Zweedse designer. Foto's van dit alles bekijkt u hier. Vervolgens was er 's avonds een feestje ter ere van het koppel. Toen ik de foto's binnen zag komen, vreesde ik dat de streepjesoutfit van eerder op de dag wel eens haar beste outfit van de trip zou kunnen worden. Nou, dan weet je het wel weer, hoor.


De derde dag van het bezoek stond in het teken van Zweedse bedrijven, waaronder Volvo. Daar kropen Victoria en Daniel in een vrachtauto. Victoria heeft hier een beetje een oma-outfit aan, maar dat maakt eigenlijk niet zoveel uit, want Victoria lacht toch wel. Hartjes voor Victoria.


Tenslotte verscheen er gisteren ook nog een jaarlijkse kerstgroet van het gezin van de Zweedse kroonprinses, een jaarlijkse traditie.
'Vind jij dat ook grappig?' schijnt Daniel op het einde aan zijn zoontje te vragen. Koetsjie.


En als we dan toch bezig zijn met Scandinavische kerstdingen, dan kunnen de kerstfoto's van de Noren er ook nog wel bij. Die kwamen namelijk vandaag langs. Joehoe. Goed tuinhuisje, ook. Doet me denken aan de Sound of Music. Alle foto's ziet u hier. Ik wil trouwens koningin Sonja's genen, minse. Die wordt komende zomer 80, godmiljaar.



Bron:kongehuset.no